Bir vakıf kurup….

Aşağıdaki yazıda burs başvurusu yapan bir öğrencimizin hayata bakışını okuyacaksınız. Kimlik bilgilerini vermedik. Bilindiği üzere kontenjanımız 5 öğrenciyle sınırlıdır. Parlak öğrencilere eğitim desteğinde bulunacak kuruluş, dernek veya kişilerin bu öğrencimizi listelerine kaydedeceklerini bekliyor ve diliyoruz.

“Babam memurdur. Sabrı ve iyilikseverliğiyle örnek aldığım adamdır. Annem ise ev hanımıdır, beni ve abimi bu günlere getiren, azimli ve kararlı oluşuyla beni etkileyen bir kadındır. Kendisi 4 senedir kanser hastasıdır fakat bizi, iyileşeceğine inandıran kişi de kendisidir. İşte beni ve abimi büyütenler böyle harika insanlardır. Benim ise ”öncelikli” hedefim onların verdikleri emeğin karşılığını gerçekten alabildiklerine inandırmaktır.

İlkokulu Diyarbakır’da, ortaokul ve liseyi İzmir’de okudum. Küçüklüğümden beri düzenli ve birbiri arasında uyum olan şeylere hayranlığım vardı. Yapılara bu yüzden çok ilgi duyardım. Doğuştan gelen resim yeteneğimi çoğunlukla bu yönde kullandım. Kağıt üzerinde sayısız şehirler yarattım, köydeyken taş ve sopalarla yapılar inşa ettim -her ne kadar ”iki ayaklıların” gazabına uğrasa da-, o zamanlar benim için oyun olan bu aktivitelerin aslında bilinçaltımda ve hayal gücümde birikenleri boşaltma yöntemleri olduğunu şimdi anlıyorum. Sonralardan bunlar benim için bir ideale dönüştü.
Üniversite sınavında İstanbul Arel Üniversitesi Mimarlık bölümü tam burslu programını kazandım. Fakat babama ekonomik, anneme ise psikolojik olarak yardımcı olmak adına yatay geçişle İzmir’e ailemin yanına geldim. İşte size kısaca anlattığım özgeçmişim bundan hallicedir. Benim ise ”2.” hedefim toplum, ekoloji ve kültürel geçmiş bağlarını kullanarak yaşanabilir, sürdürülebilir ve ”hissedilebilir” yapılar ve mekanlar oluşturabilecek bir mimar olmaktır.

Çok zengin olmanın para iyi yönetilmedikçe iyi bir şey olmadığını düşünüyorum. Eğer hedeflerim gerçekleşirse maddi olarak iyi bir konuma geleceğimden ise eminim. Fakat her ne kadar gerçekçi olup olmadığı konusunda emin olamasam da, az paranın çalışmak için yeterli metayı; çok paranın ise yine çalışmak için yeterli azmi sağlayamayacağını düşünmekteyim. Bunu ömrüm boyunca çalışmak istediğim ve bu isteğimi ancak kendimde bulunacak para dengesini sağlayarak olacağı kanaatindeyim. Yani çalışma materyallerine ulaşmak ve yaşamsal ihtiyaçlarımı giderebilmek için yeterli paraya ulaşmalıyım fakat beni çalışmaktan soğutacak ve tembelliğe itecek parayı da kendimden çıkarmalıyım. Benden çıkacak olan paranın kontrolünü sağlayamaz isem, bu yine her türlü zarara sebebiyet verebilir, emeklerimin heba olmasına neden olabilir. Bu yüzden bir vakıf kurarak paranın kontrolünü topluma faydalı olacak şekilde sağlamam gerekebilir. Toplumun mutlu olması için refah seviyesi önemlidir. Refah ise toplumun eğitim seviyesi ile doğru orantılıdır. Ülkemizin ise eğitime en muhtaç yerleri kırsal kesimlerdir. Üretimin 1. basamağı olan kırsal kesimlerden en iyi düzeyde yararlanabilmemiz için köylüyü eğitmemiz son derece önemlidir. İşte tüm bu sebepler dahilinde benim ”3.” hedefim yıllar önce kapatılan Köy Enstitüleri’ne benzer bir vakfı Karer yöresinden başlayarak oluşturmaktır.

Başvurular üzerine

Burs başvuruları gelmeye başladı. Ülkenin her yerinden, her köşesinden… Bu ilgi hem bizi çok mutlu ediyor, hem de derinden sarsıyor. Şöyle düşündüğüm çok olmuştur: Her sorunun bir cevabı vardır. Her sorunun bir cevabı yoktur bazen. Hiç bir cevabı yoktur. Eliniz kolunuz bağlı hissedersiniz kendinizi. Söyleyecek sözünüz kalmaz. Biz de şimdi tam da bu durumdayız. Size teşekkür ediyoruz. Bizi arayıp bulduğunuz, hikayemizi okuduğunuz, duygularımıza ortak olduğunuz için…

Özgün Kaplanseren Eğitim Bursu ailesi
27.08.2015

Beşinci Dönem

Özgün Kaplanseren Eğitim Bursu’nda Beşinci Dönem. 2015-2016 eğitim yılında da beş öğrencimize eğitim bursu vermeye devam edeceğiz. Beşinci yılımız. Zaman ne çabuk geçiyor değil mi? Dün gibi, hiç yaşanmamış gibi. İnsan kendi acılarını büyüteceği gibi, yüreğine de gömebilir. İkisi de kolay değil aslında. Büyütmek de, gömmek de…


4. Dönem Sekizinci Ay Bursları

4. Dönem Yedinci Ay Bursları

4. Dönem Altıncı Ay Bursları

Özgün Kaplanseren Eğitim Bursu’nun 4. dönem altıncı ay bursları öğrencilerimizin banka hesaplarına yatırıldı. Gözlerinizden öperiz çocuklar. Güle güle harcamanız dileği ile…

Nereye Baktığım

Neye baktığım önemli değil; güzele çirkine, dağa taşa, çiçeğe böceğe, duyduğum bir sese-müziğe, ojenin rengine, kalabalığa yalnızlığa, güneşe yağmura, geceye gündüze… Tasvire gerek yok, her şey, ama her şey gözyaşlarımın akmasına bahane olabilir. Neden, niçin diye sorgulamaya gerek yok. Öyle işte…

Aygül Kaplanseren, 29.03.2015

4. Dönem Beşinci Ay Bursları

Özgün Kaplanseren Eğitim Bursu’nun 4. dönem beşinci ay ödemeleri öğrencilerimizin banka hesaplarına yatırıldı. Gözlerinizden öperiz çocuklar. Bankanın transfer ücreti alması sebebiyle bilgimiz dışında bir öğrencimizin (ŞK) hesabına 5 TL eksik ödeme yapıldı. Önümüzdeki ay bu eksiklik telafi edilecektir Güle güle harcamaları dileği ile…
Canım Kızım; uzun yıllar sürmesini dileyerek ödemeleri her ay düzenli yapıyor ve yine Diyarbakır’da görev yapan sevgili öğretmenim Sezai Yalçın a bu eğitim ve öğretim yılında her ay bir öğrencinin burs ödemesini yaptığı için teşekkür ediyoruz.
Özgünüm hala seninle büyümeye olgunlaşmaya devam ediyorum. Zaman dedikleri bunu bilmiyorum ama senin varlığınla-yokluğunla acınla o ince sızıyı daima hissederek yaşamayı öğreniyorum. Mesela ilk defa kendim için korkmayı öğrendim. Senden sonra anneliği unuttuğumu ne kadar bencil olduğumu öğrendim. Bunu bana yine yaşadığım acı bir tecrübe öğretti. Valizimi toplamak için henüz erken dedim kendimi biraz daha güçlü hissetmeye başladım. Sevgini gözlerini gülümsemeni bütün yüreğimde hissederek, anneliğimi tekrar hatırlayarak ablasının küçücüğü ile Ekincem ile nefes alarak. Seni seviyorum Özgünüm..
Sizlerin de desteği ile..

Not: Altıncı ay bursları: 07 Nisan 2014 günü

Yaşar Kemal

Özgünüm 4 yaşındayken ilk maaşımla İnce Memed serisini almıştım ona. Ömürlük olsun diye.