İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Bugün 14.11.08, saat 01:32

Bir sene önce bugün hayatımla ilgili çok şey değişmişti. Her zamanki gibi bi sabaha, bi güne uyandığımı sanmıştım, nerden bilebilirdim ki günün sonunda beni nelerin beklediğini.

Bu gün yaptırdığım kan tahlili benim galibiyetimi gözler önüne serdi. Onun gözünün içine koydum tahlilleri:

Oysa gecen sene yapılan bi kan tahlili; her şeyi ortaya koymuştu, her şeyi…

Bir kan tahlili benim dışımda herkesi bitirmişti.

Ben bilmiyordum, bilsem…

O gün Mecidiyeköy’e tahlil yapmaya gittik. Hala yanılma payı arıyorduk. Daha sonra Mecidiyeköy’den Şişli’ye geçtik ve halam sayesinde o yolu yürümek zorunda kalmıştım.  Oysa şikayetim aşırı halsizlikti:):):):):):)

Bir de Galatasaray stadyumunun önünden geçtik; dönüp demez mi bu hangi takımın stadı diye:) Oysa ki baktığı her yer sarı-kırmızı(ydı).

O akşam herkes gözlerime çaresizce baktı diyemem, çünkü hepsi usta oyunculara taş çıkarırcasına iyi oynadılar. Onların oynadığı o oyuna o kadar inandım ki aklımdaki acaba şüpheleri bile kaybolmuştu. Hiçbir şey bilmeden bir yola adım atmıştım. Sonunun nasıl olacağını biliyordum, ama asla şüphe de etmedim, asla!!!!

Sanırım o gece evde yatan tek kişi bendim.

Bir sene geçti, bir sene… Ve ben hala ne yaşadığımı bile tam olarak idrak edemiyorum. Ya bunları ben mi yaşadım diyorum. 7 ay ben mi evimden uzakta, bir maskenin altına sığınarak yaşadım diyorum. Ben bunu yeneceğim diye inat bile etmedim, çünkü kendimden o kadar emindim. Ben öğrendiğimde 1 yıl sonra bu satırları yazacağımı biliyordum.

Kafamda hala acabalar dolaşsa da;  hala bi daha yaşar mıyım diye düşünmekten kendimi alıkoyamasam da bunu hayatımı etkileyecek kadar kendime dert haline getirmiyorum. Daha nice seneler göreceğim sağlıklı. Bu ilk senem. heyecanlıyım ve avazım çıktığı kadar bağırıp ben bitirdim; sen karşımda ezildin, yok oldun demek istiyorum. Hatta benim karşıma çıkma cesaretini nasıl gösterdi, hesap sormak istiyorum.

İyi ki yeniden, hiçbir şeyi takmama kararını alarak doğdum. Kanser, lösemi benim için hiç bi şekilde bir şey ifade etmiyor, ama itiraf etmeliyim ki iyileştikten sonraki dönem biraz yıpratıcı. Eee olsun o kadar da.  O da işin nazar boncuğu. Bi kez daha zaferimi ilan etmek çok güzel bi duygu.

Özgün Kaplanseren, 14.11.2008

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın